ตอนที่ 5: "ปฏิบัติการสายลับมังคุด"

บ่ายวันเสาร์ที่เงียบสงัด แสงแดดส่องผ่านม่านจนดูสลัวๆ แม่ต้องออกไปทำธุระข้างนอกทิ้งให้สองพี่น้องเฝ้าบ้านตามลำพัง พี่ลัคกี้ นอนหมอบอยู่อย่างสง่างาม (เท่าที่หน้าท้องจะอำนวย) ที่กลางโถงทางเดิน หูตั้งตรงของเธอขยับไปมาดั่งเรดาร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวระดับประเทศ ส่วนน้องเพตโตะ กำลังใช้กล่องพัสดุใบใหม่ล่าสุดทำเป็น "ป้อมปราการ" แอบซุ่มโจมตีเงาตัวเองอย่างเมามันอยู่มุมห้อง

กริ๊ก... กริ๊ก...

เสียงเล็บแหลมเล็กครูดกับบานมุ้งลวดดังขึ้นเบาๆ ที่หลังบ้าน พี่ลัคกี้ดีดตัวลุกพรวดขึ้นทันที ขนคอของเธอตั้งชันตามสัญชาตญาณลูกครึ่งบางแก้ว “เพตโตะคะ... หยุดปฏิบัติการกินหางตัวเองก่อนค่ะ! พี่สัมผัสได้ถึง ‘ผู้บุกรุกหน้าขน’ ที่กำลังพยายามจะเจาะระบบความปลอดภัยหลังบ้านเรา!”

เพตโตะหยุดชะงัก ตาโตเท่าไข่ห่าน “ผู้บุกรุกเหรอคะ! หรือว่าเป็นสายลับจากดาวแมวที่มาตามล่าพัสดุขนมแมวเลียของหนูคะพี่ลัคกี้!”

“ยิ่งกว่านั้นค่ะ... กลิ่นนี้มันคือ ‘เจ้าส้มซ่า’ แมวส้มจอมกร่างประจำซอย!” พี่ลัคกี้ขู่เบาๆ ในลำคอ (ซึ่งเธอมโนเอาเองว่ามันดูน่าเกรงขามมาก) เธอพาน้องสาวแฝงตัวไปตามเงาเฟอร์นิเจอร์อย่างเงียบเชียบ (แต่พุงพี่ลัคกี้ดันไปชนแจกันดอกไม้จนเกือบคว่ำ) จนไปถึงครัว ที่นั่นพวกเขาเห็นเจ้าส้มซ่ากำลังพยายามใช้พุงกลมๆ มุดผ่านช่องระบายอากาศ

“หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าส้มซ่า! นี่คือกองบัญชาการมังคุด! ห้ามผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเข้าเด็ดขาด!” เพตโตะตะโกนออกไปพร้อมพองขนจนตัวกลมเป็นลูกบอลพองลม เจ้าส้มซ่าชะงัก พลางทำหน้าตาย “โธ่... น้องเพตโตะ พี่แค่ได้กลิ่น ‘ขนมแมวเลียสูตรพิเศษ’ จากกล่องพัสดุใบใหม่ที่แม่เธอเพิ่งแกะ กลิ่นมันหอมฟุ้งกระจายไปสามบ้านแปดบ้าน พี่แค่อยากมาขอเป็นพันธมิตรทางอาหารสักนิดเอง”

“ไม่ได้ค่ะ! ของรางวัลในกล่องวิเศษนี้ต้องแลกมาด้วยความประพฤติดีเท่านั้น!” เพตโตะประกาศก้องพลางหันไปหาพี่สาว “พี่ลัคกี้คะ! ใช้ท่า ‘บางแก้วคำรณ’ สยบผู้บุกรุกเลยค่ะ!”

พี่ลัคกี้แยกเขี้ยวขาวสะอาดแล้วส่งเสียงขู่ต่ำๆ พร้อมทำท่า ‘ยิ้มสยาม’ (แสยะเขี้ยวโชว์เหงือก) ที่เธอคิดว่าเท่ที่สุด แต่ดันลื่นพรมจนหน้ากระแทกมุ้งลวดดัง ปึ้ง! เจ้าส้มซ่าตกใจจนสะดุ้งตัวลอย กระโดดข้ามรั้วหนีหายไปแทบไม่ทัน

“เย้! เราชนะแล้วค่ะพี่ลัคกี้! ท่าเอาหน้าชนมุ้งลวดของพี่มันทรงพลังมากค่ะ!” เพตโตะกระโดดโลดเต้น พี่ลัคกี้รีบลุกขึ้นมาจัดทรงขนหน้าให้ดูเรียบกริบเหมือนเดิม “มันคือเทคนิค ‘กระแทกจิต’ ค่ะ เพตโตะ พี่คำนวณไว้แล้วว่าความดังระดับนี้จะทำให้ศัตรูขวัญกระเจิง!” ลัคกี้พูดพลางถูจมูกตัวเองเบาๆ ด้วยความเจ็บ แต่ในใจกลับคิดว่า ‘โชคดีนะที่มุ้งลวดไม่พัง ไม่งั้นพี่ได้ไปนอนนอกบ้านแน่ๆ!’

บันทึกลับฉบับมังคุด ตอนที่ 5 "ปฏิบัติการสายลับมังคุด"