ตอนที่ 9: "ปาร์ตี้ริมหาด และเงาปริศนาใต้แสงดาว"

หลังจากวิ่งไล่จับคลื่นจนขาแทบขยับไม่ไหว น้องเพตโตะ ก็นอนแผ่หลาอยู่บนผ้าเช็ดตัวไมโครไฟเบอร์ ทั่วตัวเธอเต็มไปด้วยทรายขาวจนดูเหมือนแมวสลิดคลุกแป้งทอดเตรียมลงกระทะ ส่วน พี่ลัคกี้ นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ด้วยมาดนางเอกขนฟูปลิวสลวยประหนึ่งกำลังถ่ายมิวสิกวิดีโอริมหาด

“พี่ลัคกี้คะ... หนูว่าหนูเริ่มชอบทะเลแล้วล่ะค่ะ แต่อยากให้ทรายมันเป็นรสปลาทูจังเลยค่ะ จะได้งับเล่นได้ตลอดเวลา” เพตโตะพึมพำพลางพยายามจะเลียทรายออกจากอุ้งเท้ามังคุด

“ทรายไม่ใช่ขนมนะคะเพตโตะ ถ้ากินเข้าไปเยอะเดี๋ยวปวดท้องจนแม่ต้องพาไปหาหมอนะ” พี่ลัคกี้ดุเบาๆ แต่สายตากลับจ้องเขม็งไปที่พุ่มไม้ใกล้ๆ “เพตโตะ... หยุดเลียเท้าก่อนค่ะ พี่สัมผัสได้ถึง ‘เงามืดปริศนา’ ที่กำลังแอบมองเราอยู่!”

ทันใดนั้น มีเงาดำตะคุ่มเดินออกมาอย่างช้าๆ มันคือ ‘เจ้าปูเสฉวน’ ตัวจิ๋วที่แบกเปลือกหอยเดินดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาของกิน พี่ลัคกี้เห็นดังนั้นก็รีบทำท่า ‘ยิ้มสยาม’ แยกเขี้ยวขู่ทันที แต่ดันลื่นทรายจนหน้าคว่ำลงพื้นดัง ปึด!

“ว้าย! พี่ลัคกี้คะ! หอยเดินได้ค่ะ!” เพตโตะตกใจจนกระโดดขึ้นไปขี่คอพี่ลัคกี้ทันที “มันคือปีศาจทะเลที่แม่แอบสั่งมาจากกล่องพัสดุเพื่อมาจับเราใช่ไหมคะพี่!”

พี่ลัคกี้พยายามทรงตัวพร้อมเอาทรายออกจากจมูก “ใจเย็นๆ ค่ะเพตโตะ นั่นคือปูเสฉวนค่ะ เขาแค่ยืมเปลือกหอยมาทำบ้านเคลื่อนที่ พี่แค่อยากลงไปตรวจสอบความแข็งแรงของพื้นทรายให้เขาก่อนเฉยๆ!”

เพตโตะค่อยๆ มุดลงจากหัวพี่สาวแล้วเอียงคอมองเจ้าปู “หนูว่าเราต้องหาบ้านเคลื่อนที่แบบนี้ให้แม่บ้างแล้วล่ะค่ะ แม่จะได้แบกพวกเราไปทำงานที่บริษัทได้ทุกวันเลย!” พี่ลัคกี้หัวเราะร่า “พี่ว่าแม่มีบ้านเคลื่อนที่ให้พวกเรานานแล้วนะ... ก็กล่องพัสดุจากร้านเราที่แม่เอามาทำที่นอนให้หนูไงคะเพตโตะ”

บันทึกลับฉบับมังคุด ตอนที่ 9 "ปาร์ตี้ริมหาด และเงาปริศนาใต้แสงดาว"